صدای معلم سایت اخبار آموزش و پروش معلمان فرهنگیان

کتایون خزعلی/ دبیر زبان انگلیسی

رؤیای گمشده دختران ایرانی ! بزرگ ترین آرزوی یک دانش آموز سمپادی چه می تواند باشد ؟

امروز در یک کلاس در مدرسه فرزانگان، این موضوع را به دانش آموزان دادم، و با انشایی مواجه شدم که دلم می خواست به حال دختران نخبه ی جامعه ام گریه کنم/ « من دلم می خواهد یک روز با لباس ورزشی بیرون بروم و توپ بازی کنم و بعد از آن دوچرخه خود را بردارم و با دوستانم به پارک بروم و با صدای بلند بخندم و شادی کنم، بدونِ اینکه کسی به من بگوید تو دختری! چرا توپ بازی می کنی؟! یا بگوید تو دختری چرا دوچرخه سواری می کنی؟! و بدونِ اینکه نگران نگاههای جنسیتی باشم و ترس از جنس مخالف را داشته باشم.»/ در دنیایی که آرزوی نوجوانان رفتن به فضا و کره مریخ و ماه است، در کشور من آرزوی یک دختر نخبه، آزادی و داشتن آرامش و شادی در جامعه است/ مردمی که شاد نیستند یقیناً سالم نیستند چون روح و روان که سالم نباشد جسم هم سالم نخواهد بود/ داشتن جامعه ای شاد برای دختران ، کار سختی نیست اگر نگاهمان را اندکی تغییر دهیم/ فقر در مملکت ما بیداد می کند. فقر نه فقط برای نداشتن و نخوردن بلکه فقر فرهنگی، فقر نیاندیشیدن. فقر مالی را شاید بتوان تحمل کرد ولی امان از فقر فرهنگی

جامعه شاد و آرزوی دانش آموزان دختر ایرانی

یک موضوع که در کلاسِ درس به عنوان انشاء استفاده می کنم « یک روز رؤیایی یا dream day » هست که به عنوان تاپیک به دانش آموزان می دهم، جهت نوشتن یک انشاء به زبان انگلیسی برای آموزش مهارتِ نوشتاری( writing). که البته همیشه هم با استقبال دانش آموزان مواجه می شود.
امروز در یک کلاس در مدرسه فرزانگان، این موضوع را به دانش آموزان دادم، و با انشایی مواجه شدم که دلم می خواست به حال دختران نخبه ی جامعه ام گریه کنم.
یک دانش آموز، بهترین و رؤیایی ترین روز خود را به این شکل توصیف کرده بود:

« من دلم می خواهد یک روز با لباس ورزشی بیرون بروم و توپ بازی کنم و بعد از آن دوچرخه خود را بردارم و با دوستانم به پارک بروم و با صدای بلند بخندم و شادی کنم، بدونِ اینکه کسی به من بگوید تو دختری! چرا توپ بازی می کنی؟! یا بگوید تو دختری چرا دوچرخه سواری می کنی؟! و بدونِ اینکه نگران نگاههای جنسیتی باشم و ترس از جنس مخالف را داشته باشم.»
دانش آموزی که در آزمون سمپاد  پذیرفته شده، به جای داشتن آرزوهای بزرگ، آرزوی داشتنِ یک روز شاد را دارد. همه ی ما با دانش آموزانی افسرده مواجه ایم که بهانه ی شاد بودن را گم کرده اند و شاد بودن را یاد نگرفته اند.

جامعه شاد و آرزوی دانش آموزان دختر ایرانی


فقر در مملکت ما بیداد می کند. فقر نه فقط برای نداشتن و نخوردن بلکه فقر فرهنگی، فقر نیاندیشیدن. فقر مالی را شاید بتوان تحمل کرد ولی امان از فقر فرهنگی  در دنیایی که آرزوی نوجوانان رفتن به فضا و کره مریخ و ماه است، در کشور من آرزوی یک دختر نخبه، آزادی و داشتن آرامش و شادی در جامعه است.

تبعیض بین دختر و پسر و فاصله ای که برای این دو جنس قائل شده اند ،  چه بر سر این نوجوانان آورده است؟ واقعاً جای تأسف دارد که این تبعیض روز به روز بیشتر و بیشتر می شود تا جایی که بحث جدا کردن دختر و پسر در دانشگاه بر سر زبانهاست.
وقتی شادی برای بچه های این سرزمین به یک آرزوی محال تبدیل شود، چه انتظاری می توان از این بچه ها داشت برای آینده ی این کشور؟!
مدارس که از محیط شاد برخوردار نیستند، در جامعه هم که بهانه ای برای شادی ندارند ، پس باید منتظر یک جامعه ی افسرده باشیم.


به قول قیصر امین پور:
این روزها که می گذرد ،
شادم ...
این روزها که می گذرد ،
شادم ...
این روزها شادم که می گذرد !سلامت جامعه در گروِ سلامت مردم است، و مردمی که شاد نیستند یقیناً سالم نیستند چون روح و روان که سالم نباشد جسم هم سالم نخواهد بود.
داشتن جامعه ای شاد برای دختران ، کار سختی نیست اگر نگاهمان را اندکی تغییر دهیم.

جامعه شاد و آرزوی دانش آموزان دختر ایرانی

فقر در مملکت ما بیداد می کند. فقر نه فقط برای نداشتن و نخوردن بلکه فقر فرهنگی، فقر نیاندیشیدن. فقر مالی را شاید بتوان تحمل کرد ولی امان از فقر فرهنگی.

انسان با فکر کردن، زنده است. به آینده ی دختران این مملکت بیاندیشیم . دخترانی که هر ساله رتبه های اولِ کنکور را از آنِ خود می کنند ولی در دل آرزوی شاد زیستن را دارند.

شبکه جامعه‌شناسی علامه

یکشنبه, 22 بهمن 1396 ساعت 14:30 خوانده شده: 1206 دفعه چاپ

نظرات بینندگان  

پاسخ + +10 -2 --
معلم 1396/11/22 - 14:53
موافقم.
بسیاری از حقوق مسلم ما تبدیل شده به آرزوهای دست نیافتنی...
از ما گذشت اما ای کاش نوجوانان امروز مثل ما قربانی نشوند...
پاسخ + +26 -5 --
امامی 1396/11/22 - 15:13
با سلام
این آرزوها ، در تمام طول تاریخ ایران برای
دختران و زنان ایرانی حاکمیت دارد. ما تا به
امروز به این حسرت پاسخی نداده ایم.
در دنیایی که که دوچرخه سواری برای پاکیزه
نگه داشتن هوا و محیط زیست یک قابلیت حتمی
است ما ایرانیان هنوز بعد شاید3000 سال به
زنان به عنوان یک کالایی که به مردان اختصاص
دارند و بردگی برای زنان شاغل به نحوی
و زنان خانه دار به شکلی دیگر ادامه دارد.
در فرهنگ جامعه ما زنان هیچگاه اجازه بودن
را نداشتند .آنان همیشه کنترل و هدایت شدند.
امروز من بازنشسته هم برای سلامتی نیازمند
دوچرخه سواری ام اما حتی جرات اندیشه آن را
در محله خود ندارم. ما خود نیز مقصریم چون تسلیمیم.
پاسخ + 0 0 --
علی صادقی / مشاور 1396/11/23 - 11:13
با سپاس از سرکار خانم امامی
فروغ فرخزاد:
« ... سهم من،
آسمانی ست که آویختن پرده ای آن را از من می گیرد! ... »
پیروز و سربلند باشید.
پاسخ + +3 -4 --
محمدسالار 1396/11/22 - 16:35
آری آری زندگی زیباست
زندگی آتشگهی گیرنده پا برجاست
گر بیفروزیش رقص شعله هاش در هر کران پیداست
ورنه خاموش است خاموشی گناه ماماماماماماماماست
اری بیشتر از همه ما گناهکاریم که اجازه شادی وشاد بودن را در مدرسه و کلاس نمیدیم من معلم ابتدایم چقدر برای شادی شاگردانم کوشیده ام الحق هیچ هر کس هم شاد بوده به جرم شاد بودن فرستادم دفتر
دفتر بچه چرا خندیدی؟ من نخندیدم پس کی بود خندید ؟ آقا نمیدونم
یک سیلی به صورتم میاد آقا نزن میگم خب بگو تا ببینم کی جرات کرده در کلاس بخنده آقا کناریم بود برو بگو بیاد آنهم خندیدن راانکار میکند دوبا سیلی دوباره این سیکل تا نفر آخر تکرار میشه نتجه شورا معلمین مدرسه از حالا هر کس در کلاس بخنده .....
پاسخ + 0 0 --
معلم 1396/11/22 - 19:22
لطفا بین شادی و شلوغی و سر وصدای بی وقت و آزار هم کلاسی ها فرق بگذارید...
شادی که منظور نظر است شادی همگانی با لوازم وامکانات آن است..
شما در یک مجلس شادی که موزیک و رقص و آواز است به کسب اعتراض می کنید که چرا شلوغ می گنی.
اگر مدارس سالن موسیقی رقص و ورزش داشته باشند و بچه ها در وقت مناسب امکان شادی و یادگیری داشته باشند در ساعات دیگر مجبور به برهم زدن نظم کلاس نیستند.
پاسخ + +3 0 --
باران 1396/11/22 - 22:48
بچه ها دلشون به اردو خوش بود که آن هم با قوایین بسیار سخت توان اردو بردن را از مدیران مدارس گرفت .کاش حداقل بچه ها دروسی راداشتند که بتوانند شاد بودن را تجربه کنند من هروز با دانش آموزانی مواجه هستم که اظهار درد می کنند درد هایی که ناشی از اضطراب واسترس نمره است وچه راحت اشکشان جاری می شود .
پاسخ + +7 -1 --
ناشناس 1396/11/23 - 15:22
اولا پایین بودن نشاط اجتماعی ربطی به جنسیت ندارد و دانش آموزان پسر هم بی علاقه و بی نشاط هستند.
دوما.در مدارس سمپاد دانش آموز را مثل ربات میکنید تا مثلا آینده خوبی داشته باشد و مثل پدر و مادرش نشود معلم!
سوما.تبعیض زن و مرد اگر هم در ایران باشد بیشتر بر علیه مردان است چون خانم باسواد!هم مهریه می خواهد هم نفقه هم آزادی! هم دوچرخه سواری!!
و البته به یاد داشته باشید،فرهنگ حجب و حیا برای مردان و زنان ما یک ارزش هست که سودای مثل خارج شدن!دارد آن را از ما می گیرد.
پاسخ + 0 0 --
سیدجمال الدین اسدآبا 1396/11/23 - 18:54
برای دختران شوهر خوب
و برای پسران اشتغال مطلوب تا همچنان با عبور از 40 سالگی بعضی هاشون بدون هیچ سابقه فساد پنهان و آشکاری به بیش از 300 دختر، جواب منفی نداده باشن و هنوزه مجرد نباشن و ده ها نامۀ فدایت شوم را پاره نکرده باشن و ...
تا این پسران به سبب توهین و قدرنشناسی ها صدها نفر را از کار بیکار نکرده باشن مسلماً کسی که به جرم عبور از 40 سالگی و با داشتن چند فوق لیسانس و ... نتونه مشمول کسر سن بشه و نتونه در پاییز 96 معرفی نامه برای مصاحبه در آ.پ دریافت کنه و این معنی استنباط بشه که به درد کار علمی و آموزشی و پرورشی نمی خوره؛ خوب پس چگونه به درد کار عملی می خوره!؟
اون وقت زمستان 96 از اداره صنعت و معدن میان و می پرسن چرا توصیه گرفتن وام تولید رو رد کردی و اکثر کارت رو تعطیل کردی؟!
و یکلفونه لا یطیق مجوزی است برای انجام دادن و انجام ندادن کارهایی در آخرالزمان
پاسخ + 0 0 --
محمد حسین 1396/11/24 - 16:15
بنظرم درست می فرمایید.
پاسخ + 0 0 --
محمد حسین 1396/11/24 - 16:18
کیمیا علیزاده ها چین پس؟! این همه خانومهایی که مدال های رنگارنگ از انواع رشته های ورزشی، علمی و هنری میارنن چیه؟ تا کی میخوایم خودمون رو تحقیر کنیم. چرا همش از خودمون بد بگیم؟ حقارت رو در خودمون نهادینه نکنیم.
پاسخ + +1 0 --
ناشناس 1396/11/28 - 23:42
اگر جامعه رااز بعد رقابت ها وحسادت ها کمی آری کمی بیرون بیاوریم متوجه خواهیم شد در هر جامعه وکشوری به تمام استعداد ها از جمله استعداد درخشان علمی هنری سیاسی اجتماعی مذهبی مورد نیاز است چگونه می توان آموزش ها یکسان باشد اما گروهی را فدای گروه دیگر نکرد اگر آموزش برحسب نیاز انسانها وبرحسب استعداد آنها وجود نداشته باشددر آن جامعه دیگر نخبه ای پرورش نخواهد یافت واستعداد ها قبل از شکوفا شدن نابود خواهد گشت هوش واستعداد ارثی است اما شکوفا شدن آن دست محیط می باشد
پاسخ + 0 0 --
زهرا 1397/04/18 - 16:46
گوش دادن به حرف های خدا تنهاراه رسیدن به ارامش وخوشحالی اگر کسی قبول نداره حتما ارامش رو نشناخته
پاسخ + 0 0 --
Aaaaa 1397/05/15 - 13:06
کدوم حرف های خدا؟ دقیقا کدوم حرف ها؟ بیشتر توضیح بدید.

نظر شما

صدای معلم، صدای شما

با ارائه نظرات، فرهنگ گفت‌وگو و تفکر نقادی را نهادینه کنیم.




نظرسنجی

آیا با طرح " معلم تمام وقت " وزارت آموزش و پرورش موافقید؟

پربازدیدترین

تبلیغات در صدای معلم

درخواست همیاری صدای معلم

شبکه مطالعات سیاست گذاری عمومی

کالای ورزشی معلم

تلگرام صدای معلم

صدای معلم پایگاه خبری تحلیلی معلمان ایران

تلگرام صدای معلم

Sport

 سامانه فیش حقوقی معلمان

سامانه فیش حقوقی معلمان بازنشسته

سامانه مراکز رفاهی

تبلیغات در صدای معلم

تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به صدای معلم بوده و استفاده از مطالب با ذکر منبع بلا مانع است.
طراحی و تولید: رامندسرور