صدای معلم سایت اخبار آموزش و پروش معلمان فرهنگیان

" مجموع مهارت های غیرشناختی و یا اجتماعی و عاطفی یعنی صفات و مهارت‌هایی مانند تفکر انتقادی ، خلاقیت ، حل مسئله ، پشتکار ، و خود کنترلی در کودکان ژاپنی ، ایجاد ، تقویت و هدایت می شود و به جامعه پذیری آنان کمک نموده و از یأس و نومیدی در آنان جلوگیری می کند "

ژاپنی ها چرا تحسین برانگیزند ؟!

مینو امامی/ همکار صدای معلم

نظام آموزشی ژاپن و ویژگی های ملت ژاپن

مقدمه
در سه بخش از مبحث " مقایسه سیستم آموزشی ژاپن با آموزش و پرورش ایران " با نکات جالب ، ساده و امکان پذیری از سیاست های آموزشی ژاپن ، آشنا شدیم . برای ارزش گذاری ملت و کشوری که در هر حیطه و زمینه ای از جمله هنر و موسیقی و فرهنگ سنتی و تکنولوژی و اخلاق و سخت کوشی و همت و اراده و..... سرآمد و زبانزد ملل دیگر است ، لازم دیدم تا در این مقال ، ژاپن و ژاپنی ها را بیشتر و بهتر بشناسیم . و اما چرا ژاپنی ها تحسین ملل دیگر را برمی انگیزانند ؟!

فرهنگ اینموری (Inemuri)
ملت و کشور ژاپن ، تحسین جهانیان را برمی انگیزانند؟! آنان برای این محبوبیت اجتماعی ، سالیان درازی روی دقایق زندگی فردی و اجتماعی افراد و تمامی سرمایه های موجود ، به طور هدفمند برنامه ریزی کرده اند. نه نوع تغذیه و نه موقعیت جغرافیایی ، ژاپن را کشوری ممتاز از لحاظ اخلاق و باور و فرهنگ و ادب و هنر ، نساخته است ، عده ای بر این باورند ژاپنی ها چون ماهی زیاد مصرف می کنند برای همین باهوشند! اما واقعیت آن است که آنان به باور این اصل دست یافته اند که زندگی در سایۀ تلاش و همت و به کارگیری اراده و احترام گذاشتن بر کوچک و بزرگ ، آشنا و بیگانه ، ممکن می گردد. آنان فقط به پدر و مادر و معلم و همسایه خود احترام نمی گذارند ، به وطن و تمامی هموطنان خود و حتی سایر ملل و کشورها نیز احترام می گذارند. آنان در کشور خود به ترکیب نظام های گوناگون با یکدیگر در حدی که اثرگذاری خود را از دست بدهند اهتمام نورزیده اند . مرزبندی آنان بین این نظام ها در حد تعامل مفید و مؤثر برای پیشبرد اهداف ملی است نه گروهی و یا فردی.

نظام آموزشی ژاپن و ویژگی های ملت ژاپن   علیرغم آن که مدت زمان بیشتری در طول روز برای تحصیل و فعالیت شغلی سپری می کنند و بسیار خسته می شوند اما نمی‌‎ خوابند.
" آن‌ها حتی چرت هم نمی ‌زنند. آن‌ها فرهنگ اینموری (Inemuri) را پیاده می‌کنند.عادت اینموری در ژاپنی‌ها صرفاً به معنای گرایش افراد به تنبلی نیست ، اینموری یکی از ویژگی‌های نهانِ زندگی اجتماعی ژاپن است تا افراد از طریق آن بتوانند به اجرای بهتر وظایف روزمره خود فکر کنند. روش این کار اما جالب است: دور ماندن موقتی از اجرای آن وظایف یا همان اینموری. " (1)
آنان می خواهند ثابت کنند از بس زیاد فعالیت می کنند که با "اینموری " ذهن خود را آمادۀ ادامه فعالیت روزانه می کنند و بدین طریق در اختیار و جریان ادامۀ کار قرار می گیرند. آنان پشتکار خود را در تمامی مراحل زندگی به نمایش می گذارند و برای همین به ملتی سخت کوش مشهورند. به تعبیری دیگر ، سایه را برای آسایش خود دعوت نمی کنند ، خود به زیر سایه می روند و یا خود شرایط مناسب سایه را ایجاد می کنند.

ادارۀ مدارس ژاپن فقط با دو نقش معلم و دانش آموز
در ژاپن دانش آموز و معلم فقط دو نقش متقابل اجتماعی برای دستور دهی و اطاعت نیستند ، ضمن این که معلم از حرمت و ارزش والایی برخوردار است و این جایگاه از سوی دانش آموزان و والدین و جامعه و تمامی نظام های موجود در آن ، مقدس شمرده می شود ، اما معلم و دانش آموز در پیشبرد اهداف نظام آموزشی در کنار هم و با هم ، عمل می کنند. امر آموزش فقط با تلاش معلم ، انجام نمی شود بلکه تعاون و همکاری این مهم را انجام می دهد. برای کنترل و نظارت به امور مدرسه در هر بُعدی ، نقش های مدیر و معاون و دبیر پرورشی و مشاور و مسئول سمعی و بصری و مستخدم و..... لازم نیست ! اما ما با وجود این همه نقش در مدارس ، از مدیریت آن ناتوانیم و با بحران های ارزشی و اخلاقی بسیاری چون اعتیاد و تیغ زنی دختران ، ضرب و جرح معلمان و قتل آنان ، تجاوزات جنسی ، وحشت از اثرات تخریبی فضای مجازی و .... مواجه هستیم ، اما مدارس آنان ، گویی فقط با دو نقش معلم و دانش آموز ، مدیریت می شود. نه نامی از ناظم عصبی و بدخُلق معروف مدارس ما است که از بس ابروان خود را درهم تنیده است ، ناظم بودن او در بیرون از مدرسه ، در خانواده و محل زندگی نیز به دیگران القا می شود ( محو شدن در ایفای نقش ) و نه مدیر ، فریاد معترض آلود خود را ابزاری سلطه جویانه برای ترساندن دانش آموزان و برجا نشاندن معلمان ، می نماید. معلم آن چنان توانمند است که تمامی فعالیت های لازم را پاسخگوست و شاید برای همین کمبود معلم را بهانه ای برای ارائۀ طرح های گوناگون نمی نمایند.



یادگیری هر نوع فعالیتی با عنوان آموزش برای زندگی کردن
ژاپنی ها به هر امری با دید آموزش می نگرند و همۀ یادگرفته های خود را لازم برای زندگی می دانند ، حتی ناهار خوردن آنان در کلاس به همراه معلم ، برای دانش آموزان کلاس آموزشی برای تغذیه است ، آنان آموزش کاربردی دارند نه همانند ما تحصیل برای تحصیل و یا جنون نمره 20 برای برتری و کسب امتیاز بیشتر و حق خواهی ناعادلانه از امکانات مادی و معنوی جامعه علیرغم شایستگی ها ! آنان در لحظه زندگی می کنند و برای همین خوش بین و شادند ، چون هر دلیل و سبب نشاط و شادمانی را قدر می نهند ، دنبال بهانه و یا توجیه هیچ واقعیت زندگی نیستند .

ما لحظات عمر و تلاش مان را قربانی رسیدن به یک موقعیت اجتماعی برتر و پردرآمد می کنیم. یعنی ما ایرانی ها بعد 16 – 20 سال تحصیل و در سنین بالای 25 سال ، تازه می خواهیم شاغل شویم تا مستقل گردیم و بعد ازدواج کنیم تا خوشبخت شویم و بعد پول درآوریم تا به آرزوهای 25 سالۀ خود جامۀ عمل بپوشانیم . اما ژاپنی ها از دورۀ پیش دبستانی ، زندگی کردن را آغاز می کنند و شاید برای همین خوش بینی و نشاط و آرامش و عمری طولانی دارند. آنان زندگی می کنند تا به اهداف متعالی دست یابند و ما زندگی می کنیم تا به موقعیت برتر برسیم. آنان در 50 متر مربع در آرامش زندگی می کنند و ما در 300 متر مربع آپارتمان و یا در 5000 متر مربع ویلای خود ، ولع و استرس برای افزایش هر چه بیشتر امکانات مادی را داریم و یا قصد برنده شدن در مسابقۀ چشم و هم چشمی جامعه را . برای همین ما در تلاش بلند مدت خود ، زندگی و زندگی کردن را فراموش می کنیم و خسته و رنجور و دلمرده ایم . ژاپنی ها از تمامی نعمات پیرامون خود برای سعادتمندی خود و خانواده و وطن ، بهره ای وافر می برند و ما نعمات را ابزار و وسیله ای برای رسیدن به قلّۀ کوه قرار می دهیم.

آری ما زندگی کردن را فراموش می کنیم و ظواهر زندگی مان برجسته تر از باطن آن است. شاید شما هم شنیده اید که کمتر ملتی به اندازۀ ایرانیان به ظاهر ساختمان تا این قدر اهمیت می دهند و بیشترین هزینه را برای آن می کنند !

10 قانون مدارس ژاپن :
1 - تمرکز دانش آموزان باید فقط روی درس باشد و برقراری روابط عاشقانه در مدرسه ممنوع است .
2 - به همه دانش آموزان به یک اندازه غذا داده می‌شود و آنها باید غذای شان را تا آخر بخورند.
3 - نظافت همه ‌جای محیط مدرسه بر عهده دانش آموزان و معلمان است.
4 - شنبه ها در ژاپن تعطیل رسمی است اما برخی از مدارس در این روزهم بازهستند.
5 - دانش آموزان حق آرایش زیاد و استفاده از لباس‌های نامتعارف را ندارند.
6 - تمامی دانش‌آموزان باید لباس فرم مدرسه را بپوشند.
7 - دانش آموزان در مدرسه طرز استفاده از شمشیر سامورایی که نماد ژاپن است را می آموزند.
8 - تمامی مدارس استخر شنا دارند و همه دانش آموزان به صورت حرفه ای شنا را یاد می گیرند.
9 - اگر معلم نتواند در کلاس حاضر شود هیچ کس جایگزین او نمی شود و خود دانش آموزان نظم کلاس را برقرار می کنند.
10 - مدارس ژاپن چیزی به نام شاگرد ممتاز ندارند و دانش‌آموزان همه کارها را به صورت گروهی انجام می دهند. (2)

اگر به قوانین ذکر شده دقت کنید علت نظم ملی ژاپنی ها را بیشتر متوجه خواهید شد. تبعیت از اصول کلی برای همۀ دانش آموزان به صورت متحدالشکل و یکپارچه ، تبعیت از نماد ملی و اثبات توانمندی هر دانش آموز بدون تفکیک طبقه ای و یا قدرت یادگیری . دانش آموزان ژاپنی بدون حضور نمادهای مذهبی در مدارس ، به ایمان و خودباوری اخلاقی و ارزشی دست می یازند و برای همین در سنین بالاتر ، شاغلین در انجام فعالیت های اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی و سیاسی بر اساس لیاقت و شایستگی ، نقش ها را برعهده می گیرند نه بر اساس مدرک تحصیلی و پایگاه اجتماعی و وابستگی سیاسی که هر سه مورد به ایجاد فساد و نابرابری منجر می گردد.
مجموع مهارت های غیرشناختی و یا اجتماعی و عاطفی یعنی صفات و مهارت‌هایی مانند تفکر انتقادی ، خلاقیت ، حل مسئله ، پشتکار ، و خود کنترلی در کودکان ژاپنی ، ایجاد ، تقویت و هدایت می شود و به جامعه پذیری آنان کمک نموده و از یأس و نومیدی در آنان جلوگیری می کند.

نظام آموزشی ژاپن و ویژگی های ملت ژاپن

7 راز طول عمر ژاپنی ها
آنان پیر و چاق نمی شوند. کودکان ژاپنی هیچ نوع تنقلات بسته بندی شده حاوی شکر و آرد و نمک مصرف نمی کنند ، آنان میوه های خشک شده و یا تازه مصرف می کنند. آنان حتی در غذا خوردن نیز تابع امیال و سلایق شخصی نیستند و از یک پروسۀ تغذیه ای ملی ، تبعیت می کنند و شاید برای همین ملتی سالم با طول عمر بیشتر هستند و اما آن 7 راز عبارتند از :


راز اول: تغذیه بر پایه ماهی ، سویا ، سبزیجات و میوه ها.
راز دوم: برنج قهوه ای جایگزین برنج سفید و نان.
راز سوم : ژاپنی ها با چشمانشان غذا می خورند! در ظروفی کوچک اما زیاد .
راز چهارم: لازم نیست کم بخورید ، فقط کافیست کم کالری بخورید.
راز پنجم : رشته به جای ماکارونی.
راز ششم: روش پخت بیشتر بخارپز.
راز هفتم : چای سبز (3)

نظام آموزشی ژاپن و ویژگی های ملت ژاپن   حفظ فرهنگ سنتی
یک کودک در ژاپن با فرهنگ دیرین خود آشنا می شود و آن را با فرهنگ مدرن امروز ، چنان تلفیق می دهد که هارمونی زیبایی خلق می شود. آنان هنوز بر روی تشکی کوچک که به سهولت جابه جا می شود و در پشت یک میز کوتاه گرد ، در کنار خانواده و با هم غذا می خورند. دانش آموزان در مدرسه طرز استفاده از شمشیر سامورایی که نماد ژاپن است را می آموزند. ژاپنی ها در ایام و اماکن خاص "کیمونو " لباس سنتی خود را می پوشند. آنان یاد و خاطرۀ قربانیان ناکازاکی و هیروشیما را هرساله در روز ۱۰ اوت با برگزاری مراسم بزرگی برای یادبود قربانیان بمباران‌های هسته‌ ای در " پارک یادمان جنگ " شهر ناکازاکی برگزار می کنند. ما قربانیان حوادث بسیاری را فراموش کرده ایم و یادمانی برای بزرگداشت خاطرۀ آنان برگزار نمی کنیم !

فرهنگ عذرخواهی
فرهنگ ممتاز دیگر ژاپنی ها یعنی جسارت "عذرخواهی کردن " را با مثال عینی زیر باور کنیم :
" روز ۳۰ ژوئن ۲۰۰۷، فومیو کیوما وزیر دفاع وقت ژاپن در اظهاراتی دربارهٔ جنگ دوم جهانی، تلویحاً بمباران اتمی این دو شهر ژاپن توسط نیروهای آمریکایی در اوت سال ۱۹۴۵ را اقدامی لازم دانسته بود. وی گفته بود: "برای پایان دادن به جنگ جهانی دوم، چاره‌ای جز بمباران اتمی و کشتار تعداد کثیری از مردم وجود نداشته‌ است." افکار عمومی ژاپن واکنش شدیدی به این اظهارات نشان دادند و شینرو آبه ، نخست ‌وزیر ژاپن، اظهارات وزیر دفاع را تقبیح کرد. چند روز بعد در ۳ ژوئیه ۲۰۰۷، وزیر دفاع تحت فشار افکارعمومی مجبور شد اظهار نظر قبلی خود دربارهٔ بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی را پس بگیرد و با عذرخواهی از مردم این دو شهر، از مقام خود استعفا دهد. (4)

درونی شدن ارزش ها
وجدان جمعی و یا افکار عمومی ژاپنی ها تابعی از عافیت طلبی و بی تفاوتی نسبت به هر گفته و یا عمل افراد در جامعه از مسئولین رده بالا تا همکاران یک واحد اجتماعی ، نیست. آنان رعایت حریم و مرز ارزش های ملی خود را پاس می دارند و برای همین طی سالیان متمادی ، نسل های گوناگون ، خود با تمام وجود خواهان احترام و رعایت اصول آن هستند. یعنی به بیانی دیگر ارزش ها در وجود ژاپنی ها نهادی و یا درونی گردیده است و جزئی جدا نشدنی از نحوه و روال زندگی شان گردیده است. در ژاپن ، هویت فردی افراد امتیاز نمی گیرد بلکه هویت گروهی ، مصداق هر نوع فعالیت است. در گروه هر فرد برحسب توانایی های فردی و مهارت های اکتسابی خود صاحب مسئولیت و تعهد هستند . خلاقیت و ابتکار توسط گروه به نمایش گذاشته می شود لذا رقابت منفی و یا ستیزه جویی و زیرآب روی ، اصلا معنا ندارد. گروه ها با یکدیگر رفاقت و رقابت می کنند. ژاپنی ها تابع اخلاق و دیسپلین هستند چون هر دو دارای ارزش ذاتی است و همانند ما معیاری برای کسب امتیاز و رتبه و رقابت و ستیزه نیست. اخلاق و نظم در درون ژاپنی ها جزوی از خمیرمایۀ وجودشان می گردد و ما خارج از خود در پی دسترسی بدانها هستیم.


وسعت کم و جمعیت زیاد
تقریبا 99 درصد جمعیت ژاپن علیرغم داشتن جمعیت سالخورده ، باسوادند. " ژاپن پیرترین جمعیت دنیا را دارد: میانگین سنی این کشور 46 سال است ، متوسط عمر ژاپنی‌ها 84 سال است و یک چهارم جمعیت این کشور بالای 65 سال سن دارند. ژاپن 130 میلیون نفر جمعیت دارد و سیاست نرخ باروری کمتر(1.4 کودک به ازای هر زن ) را تعقیب می کند. " (5)
کشور ژاپن یک چهارم ایران وسعت دارد اما تعداد جمعیت آن 45 میلیون نفر از ایران بیشتر است  و دهمین کشور پرجمعیت جهان است. اگر ما بودیم زیادی جمعیت نسبت به مساحت ، فاکتوری نابخشودنی برای ضعف هایمان بود.

نظام آموزشی ژاپن و ویژگی های ملت ژاپن
سالخوردگی جمعیت
جمعیت سالخورده بیشترین هزینه و امکانات را برای تأمین نیازها به دولت تحمیل می کند. سالانه حدود 400 مدرسه در ژاپن بسته می شود، اکثر آنها به مرکز نگهداری سالخوردگان و بازنشسته ها تبدیل می شوند. در سال 2016 حدود 300 هزار مرگ بیش از تولد در ژاپن رخ داده است. ژاپنی ها سعی دارند افراد را به زندگی به شیوه ای متفاوت ترغیب کنند. یکی از آنها استفاده از قطارهای سریع السیر است که هزینه کمتری نیز دارد. کسانی که 65 سال به بالا هستند باید بتوانند بلیت ها را به قیمت ارزان تری تهیه کنند و همچنین بتوانند به کمک این شبکه راه ها به هر جایی که بخواهند سفر کنند.
دولت هزینه هایی صرف راه اندازی مراکز نگهداری از سالمندان کرده که مطابق قوانین این روزها با استقبال این افراد همراه شده است. افراد دولتی باید بتوانند به صورت رایگان از موزه ها و باغ وحشها دیدن کنند. نتیجه همه اینها نیز این بوده که ژاپن بتواند حضور تعداد بالای سالخوردگان را در شهرهای خود كنترل کند و در عین حال کاری کند که شهروندان از زندگی خود احساس رضایت خاطر داشته باشند. به نظر می رسد ژاپنی ها بتوانند با موفقیت بیشتری افزایش جمعیت سالخوردگان را نسبت به سایر کشورها كنترل کنند. (6)
کشور ما دارای جمعیت جوان هست ، هر چند با کاهش نرخ باروری در کشور ، از درصد آن کاسته شده است ولی هنوز دارای ساختار جمعیتی جوان هستیم و یک چهارم جمعیت کشورمان زیر 30 سالگی قرار دارند ، اما علیرغم برخورداری ازچنین امتیازی ، اشتغال کامل و یا تولید انبوه در کشورمان وجود ندارد و بیکاری بیداد می کند.(7) .

ژاپن بی ‌جُرم و بی ‌جنایت
ژاپن از نظر امنیت در بین کشورهای صنعتی جهان مقام اول را دارد. مجموع جنایت‌های رخ داده در ژاپن 130 میلیون نفری به سالی 500 نفر هم نمی ‌رسد. ژاپن در سایر جُرم‌ها هم آماری مشابه بر جای گذاشته است. (8)

کلام آخر
شاید بتوان گفت : ژاپن جزو معدود کشورهایی است که مدیریت بحران دارد . این کشور قادر است با کمترین تلفات بحران هایی چون زلزله و طوفان و سونامی و بمباران هسته ای و سالخوردگی جمعیت و..... را به معقول ترین و با صرفه ترین شکل مدیریت نماید. ژاپن با مدیریت سیستماتیک و منسجم خود قادر است منحنی تعادل را در هر مقوله ای ترسیم سازد و برای همین هنوز برتر و قابل تحسین است. فراموش نکنیم کشور ژاپن مجمع الجزایر است و امکانات کافی برای کشاورزی و زراعت را ندارد . آنان کشت پلکانی را چارۀ تأمین مایحتاج خود ساخته اند. آنان با وجود این که واردات زیادی دارند اما با اشتغال کامل جمعیت ، سعی بر تولید کالاهایی با زیربنای دانش فنی و مهندسی دارند. فراموش نکنیم یکی از اساسی ترین مهارت های آموزشی آنها فراگیری ریاضیات است و برای همین در تولید دانش فنی سرآمدند.

نظام آموزشی ژاپن و ویژگی های ملت ژاپن

قصد این مقال بر این اصل استوار نیست که ایران ، ژاپن گردد ، هدف اصلی این بررسی اثبات این مهم است که اول خود را باور کنیم ، بعد روی داشته ها برنامه ریزی کنیم ، رقابت سالم در هر حیطه و مقوله ای حاکم کنیم ، به فعالیت گروهی اهمیت بدهیم و تحمل آرای دیگران را داشته باشیم ، خطاهایمان را بپذیریم ، به همنوع خود اعم از کوچک و بزرگ ، آشنا و ناآشنا احترام بگذاریم ، سلسله مراتب و رتبه بندی و برتراندیشی خودخواهانه را کنار نهیم ، فرصت برابر برای تلاش فردی و گروهی افراد قائل شویم ، اخلاق مدار باشیم و کرامت نفسانی داشته باشیم ، در تب و تاب فراز و نشیب های حبابی اقتصاد به تله نیفتیم. خودکنترل و خودآگاهی داشته باشیم. زرنگی های رندانه و پایمال گر حقوق فردی را نداشته باشیم ، در منصبی که قرار می گیریم اول خودمان شایستگی و لیاقت انجام آن را باور داشته باشیم ، از این بام به آن بام برای جاه طلبی افسارگسیخته ، کمتر بپریم ، از حقه و نیرنگ و دروغ در هر سن و هر مکان و هر مرتبتی بپرهیزیم ، چشم هایمان را روی فساد اخلاقی و مالی دیگران نبندیم و وجدانی بیدار و آگاه داشته باشیم ، فقط نسبت به خود و اعضای خانواده احساس مسئولیت نکنیم و نسبت به حق و حقوق هموطنان و کشور نیز مسئول و متعهد باشیم ، به سلامتی روح و جسم خود و دیگران ارزش قائل شویم و خللی در این خصوص به طور عمد و یا جاهلانه وارد نیاوریم. اگر خانواده چنین کند ، مدرسه و سایر نهادها و سازمانها هم چنین خواهند کرد.

قبول کنیم که غفلت نابخشودنی و وحشتناکی در خانواده های ما جاری و ساری است که به مدارس و جامعه نیز هدایت می شود. بیایید از همین امروز آغاز کنیم و تابعی کور از قراردادهای غلط زندگی اجتماعی موجود در جامعه نباشیم.

هر چند راه طولانی است اما قبول و باور داشته باشیم که بالاخره باید از جایی آغاز کرد و زیربناترین جا برای این تولد خجسته ، خانواده است . ژاپنی ها اگر در طول یک سال فقط 500 مورد جرم و جنایت دارند ، بدان لحاظ است که جامعه پذیری کودکان را از مناسب ترین بِستر یعنی خانواده آغاز کرده اند و ما اگر چنین توفیقی به دست نمی آوریم بدان دلیل است انتظار داریم که فراگیری همه چیز هنگام مدرسه رفتن و از کانال آموزشی ، برایمان فراهم شود. آنان قدم اول را درست برمی دارند و موفق اند و ما از برداشتن این قدم غافلیم و در باور تعلیم و تربیت کودکان توسط معلمان و مدارس نشسته ایم. آنان تربیت می شوند و در مدارس مهارت زندگی کردن را می آموزند و جامعه را از توانمندی های خود بهره مند می سازند و ما در مدارس و دانشگاه قصد تربیت او را داریم و چون به سن 20- 30 سالگی رسید تازه به طور عملی و با آزمایش و خطا، مهارت زندگی کردن را بیاموزد! لذا آنان توانسته اند و ما با چنین سبک و روالی هرگز نخواهیم توانست.
فراموش نکنیم که 99 درصد ژاپنی ها باسوادند و دولت به دلیل اهمیت خانواده ها در تربیت و جامعه پذیری کودکان ، برنامه های مناسب هدفمند برای خانواده ها از طریق رسانه ها دارد ما که جمعیت بیسوادی واقعی زیادی داریم برای ایجاد تعادل در تربیت کودکان در خانواده ها ، چه راه کارهایی باید بیندیشیم ؟!!
شاید وجود همین خلاء بزرگ ، مانع اصلاح تمامی ساختارهای کشور ماست : غفلت مان از تربیت کودک در خانواده و ناتوانی خانواده ها در این خصوص به دلیل بالا بودن نرخ بیسوادی ! پس تکلیف من و شمای باسواد بسیار سنگین و عظیم است . کارشناسان و متخصصان تعلیم و تربیت و خانواده در این خصوص بیندیشند که چه راهکارهایی وجود دارد و چه تمهیداتی باید اندیشیده شود ؟


1 ) خبرگزاری دانشجویان ایران ایسنا - کد خبر : 95030503165 - 5 خرداد 1395 - فرهنگ جالب و متفاوت " خواب ژاپنی "
2) در مدارس ژاپن چه می گذرد؟ - Sputnik Iran - 2018.
3) سلامت نیوز. چرا ژاپنی ها پیر و چاق نمی شوند؟ کد خبر: 151028 - 20 خرداد 1394 .
4) بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی - ویکی پدیا - دانشنامۀ آزاد.
5) شاید پیر شدن جمعیت ژاپن ، خبر خوبی برای جهان باشد ... خبر آنلاین . 19 دی ماه 1392 .
6) سایت تابناک - کد خبر: ۷۷۸۶۸۵ - ۱۰ اسفند 1396.
7 ) خبرگزاری مهر - کاهش 4 درصدی جمعیت جوان کشور تا سال 1405 - 2 خرداد 1397.
8) بامیلو بلاگ - ۱۱ مورد عجیب از فرهنگ ژاپن . 27 آبان 1393.


ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

پنج شنبه, 23 اسفند 1397 ساعت 13:29 خوانده شده: 875 دفعه چاپ

نظرات بینندگان  

پاسخ + +4 0 --
Alireza 1397/12/23 - 17:37
قسمت آخر نتیجه کیری مقاله عالی است. درود بر شما!
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/23 - 22:13
سلام
ممنونم استاد محترم،
شما لطف دارید.
پاسخ + 0 0 --
ناشناس 1397/12/25 - 17:24
اگر مجرد بودم برا ادامه زندگی و حتی ازدواج به زاپن میرفتم
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/26 - 13:09
سلام
بجای اگر حسرت ، به مسیر پیش رو بیندیشیم
موفق تر خواهیم بود. موفق باشید.
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/26 - 13:24
ببخشید:
اگر بجای حسرت.....
پاسخ + +3 0 --
Alireza 1397/12/23 - 17:41
و جالبه اینکه انقلابات اجتماعی خیلی کم تو ژاپن اتفاق افتاده است یعنی چیزی که مانند سکته برای یک مملکت است و ثبات و دست آوردهای یک کشور برباد می دهد و تضمینی هم نیست که سیستم جدید بهتر از قبلی باشد. امنیت و ثبات عوامل مهمی هستن که انقلابات اجتماعی این دو را به هم می زنند.
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/23 - 22:21
کشور ژاپن بیشتر درگیر جنگ های متعدد بوده و علیرغم
خرابی های حاصل ، خصوصا بعد بمباران هسته ای ناکازاکی و هیروشیما ، کل ملت و کشور ، دوباره سر پا ایستادن را به خوبی فراگرفته اند و به اهداف نجات بخش جامۀ عمل پوشانده اند و ما هنوز در تلاش برای هضم سختی ها و بلایای آنچه که گذشته است مانده ایم. تشکر
پاسخ + 0 0 --
ناشناس 1397/12/23 - 21:20
اینکه یک گروه از مدیران و مسئولین مدارس رفتن ژاپن و هی اومدن خاطره تعریف کردند، چه دردی را دوا کرد؟؟
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/23 - 22:27
سلام
اول: آن که برای چنین سفرهایی نباید فقط مسئولان بروند، اساتید و محققان و اهل فن نیز برای استفاده بهینه از تجارب آنان باید همراه شوند.
دوم: آن که این سفرها حداقل دو تا سه ماه با حضور فیزیکی و کسب تجارب عملی ، مفید خواهد بود.
سوم: چون بِسترها متفاوت است در کشور خود نیز باید مطالعات همه جانبه برای گزینش مناسب ترین راهکارها صورت بگیرد.
چهارم : به این سفرها باید کسانی بروند که با فرهنگ و زبان آن ملت آشنایند.
تشکر
پاسخ + 0 0 --
Alireza 1397/12/24 - 08:01
به نکته خوبی اشاره کردید. به نظرم احرای طرح کاد بود که نتیجه بازدید گروهی از مقامات دولتی از جمله دکتر حدادعادل بود از مدارس ژاپن بود. بیشتر ما به خاطر داریم که در دوره دبیرستان یک روز از هفته را در جایی باید مشغول کار می شدیم. البته ژاپن و ایران از نظر زیرساخت ها و توسعه صنعتی تفاوت های زیادی دارند. برنامه برای مرتبط ساختن مدرسه با زندگی واقعی و یادگیری مهارت و شغل بود اما شتاب زده بود و به نتیجه مطلوب نرسید و متوقف شد مخصوصا کار دانش آموزان در بخش های خصوصی آسیب های اجتماعی زیادی در بر داشت...
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/24 - 11:23
سلام
البته تفاوت بین کشورها بدیهی و طبیعی است اما عمده دلیل مقایسه آموزش و پرورش ایران و ژاپن را ، شروع فعالیت اولیه آن در هر دو کشور می دانند. سال آغاز در هر دو کشور نزدیک به هم هست منتهی نحوۀ طی طریق و محتوا ، بسیار متفاوت است.تشکر
پاسخ + 0 0 --
ناشناس 1397/12/23 - 21:53
البته ژاپن در آمار خودکشی هم گویا مقام سوم جهان را دارد
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/23 - 22:13
سلام
بله متاسفانه درست است اما بر اساس
عنوان یادداشت ، نتوانستم اشاره کنم.
البته نوع و دلیل خودکشی ، به دلیل بالا
رفتن سن است که اگر مطلع باشید همانند
اسکیموها که پیران برای انتظار مرگ در
جنگل تنها و گرسنه می مانند ، در ژاپن نیز
جنگلی ظاهرا خاص این هدف وجود دارد.
و گر نه همانند ما مرز خودکشی به سنین
نوجوانی و جوانی نرسیده است.تشکر
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/23 - 22:36
برای توضیح بیشتر نسبت به آمار شما ، از منبع ویکی پدیا مطلب زیر تقدیم می گردد:
"خودکشی در ژاپن به یک مسئله بغرنج اجتماعی و ملی در این کشور بدل شده است. در سال ۲۰۱۴ به طول متوسط روزانه ۷۰ تن از مردم ژاپن اقدام به خودکشی نمودند که بیشترینشان را مردان تشکیل می‌دادند. ژاپن از آمار بالای خودکشی رنج می‌برد اما میزان خودکشی در سه سال اخیر در حال کاهش بوده و زیر ۳۰٬۰۰۰ تن برآورد شده است. ۷۱ درصد از خودکش‌ها مرد بوده‌اند و خودکشی نخستین عامل مرگ مردان ۲۰ تا ۴۴ سال ژاپن به حساب می‌آید.

از جمله دلایل خودکشی در این کشور می‌توان به بیکاری (به سبب بحران اقتصادی اشاره کرد). پلیس ژاپن در سال ۲۰۰۷ فهرستی از ۵۰ سبب خودکشی در این کشور را منتشر کرد.خودکشی به سبب از دست دادن شغل ۶۵٫۳ درصد و خودکشی به سبب مصائب زندگی ۳۴٫۳ درصد برآورد شد. افسردگی با یک جهش ۷٫۱ درصدی برای سال سوم در بالای فهرست قرار گرفت."
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/23 - 22:52
نظر شما بنده را واداشت تا بیشتر جستجو کنم و بر اساس وجدانی که برای نوشتن امری لازم هست ،
نظر اولم را در پاسخ به حضرتعالی اصلاح می نمایم.
در حدود یک قرن پیش خودکش پیران در جنگل گاهارا
انجام می شد اما اخیرا حتی کودکان نیز بر اساس
فشارهای درسی ، دست به خودکشی می زنند.
شاید بهتر است از اصل اعتدال مدد بگیریم و از افراط
و تفریط بپرهیزیم تا چنین نتایجی به بار ننشیند.
اما علیرغم این واقعیت تلخ ، باز ژاپن و ژاپنی ها به دلایلی خاص از جمله برنامه ریزی زیربنایی ، ستودنی هستند. تشکر
پاسخ + 0 0 --
Alireza 1397/12/24 - 08:14
آنها از داشته های خود از جمله فرهنگ با مدیریت درست و علمی حداکثر استفاده را می کنند و در برابر فرهنگ های دیگر مانند غرب نه منفعل و تسلیم می شوند و نه مانند ما جبهه گیری می کنند بلکه عناصری از این فرهنگ ها را اخذ و برای غنی ساختن فرهنگ خود استفاده می کنند اما بیس را فرهنگ خودشان قرار می دهند. از طرف دیگر عوامل و نیروی انسانی متخصص و دارای مهارت هم عنصری مهم بشمار می رود. تربیت نیروی کار و معلمان و مدیران خوب باعث می شود برنامه ها بدرستی پیش رود. امروزه کشورهایی موفق هستند که بیشترین نیروی انسانی متخصص را دارند.
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/24 - 11:34
سلام
ممنون از نکاتی که اشاره نموده اید.
بلی ژاپنی ها و در کل کشورهای آسیای دور به دلیل پایبندی به فرهنگ خودی ، کمتر و حتی نزدیک به صفر
از فرهنگ بیگانه و غرب ، تأثیر می پذیرند.
اما در مورد نیروی متخصص ، موافق نیستم ، چون کشور ما هم بیشترین تعداد متخصص حال کارآمد و یا ناکارآمد را دارد اما مدیریت و دانش بکارگیری آن را ندارد.
در کشور ما فرصتی برای تفکر متخصص خارج از دایرۀ افرادی مشخص که مورد تأیید نظام هست ، داده نمی شود. تشکر.
پاسخ + 0 0 --
حسن درویشی 1397/12/24 - 11:08
درود بر شما خانم امامی محقق گرامی اشاره به خودکشی ژاپنی ها وآمار بالای آن را بنده نوشته بودم که فراموش کرده بودم اسمم را بنویسم . تشکرفراوان از پاسخ گویی شما
بنده هم معتقدم به قول معروف(( عیب می جمله بگفتی هنرش نیز بگو ))
از مهمترین عوامل پیشرفت ژاپنی ها نظم وانضباط آنهاست و متاسفانه با اینکه هم در دین ما وهم در آموزه های باستانی ما توصیه به این عامل شده اما در فرهنگ رفتاری این روزهایمان چندان نطمی دیده نمی شود
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/24 - 11:29
سلام
ممنون از همراهی و دقت نظرتان.
باز عرض می کنم هدفم پنهان سازی واقعیت نبود اما چون با هدف موضوع و نوشتارم ، در مغایرت بود لذا بدان اشاره نکردم. حتی قدری عذاب وجدان هم گرفتم که واقعیت را ذکر نکرده ام . شاید در نوشته ای دیگر که مربوط به مقایسه خودکشی در کشورهای گوناگون باشد ، بدان بپردازم. هیچ چیز در هیچ کشوری صد در صد نیست و این مشکل را کشور کره جنوبی هم دارد.
ولی نکته ای که قابل توجه است حتی دلیل خودکشی در کشور ژاپن و کره جنوبی با ما متفاوت است که باز از لحاظ فرهنگی طبیعی است. آنان در اثر فشار سخت کوشی ، خودکشی می کنند و ما ایرانی ها بر اساس نومیدی و فقر و مسایل ناموسی. سپاسگزارم.
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/24 - 11:38
جناب آقای درویشی ،
امر تحقیق فعالیتی مستمر و دائمی است و بنده متأسفانه از این مسیر به دور مانده ام. لذا ضمن
تقدیر از لطف تان ، همان دبیر ساده و بی ادعای بازنشسته ، برایم دنیایی ارزشمند است. سپاسگزارم.
پاسخ + +1 0 --
علی 1397/12/24 - 13:01
در بازدید از زاپن سوال کردین چرا بعد از شصت سال هنوز خفت سلطه امریکا بر زاپن توسط ملت زاپن تحمل میشه و چگونه است مدارس و معلمین در برابر آن سکوت کردن؟
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/24 - 13:48
سلام
همکار محترم بنده این متن را ۴ اسفند ماه
نوشته ام و متوجه منظور شما نشدم ، دو
بار گذرا نگاه کردم چنین چیزی ندیدم لطفا
منظور خود را دقیق اشاره نمایید تا پاسخگو
باشم . تشکر
باشم..تشکر
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/24 - 14:06
البته اگر منظورتان بنده هستم ، خوشبختانه بنده
هرگز در جریان بازدید بی اثر در آموزش و پرورش
نبوده ام. اما در مورد حرکت همسو ژاپن با آمریکا از بعد جنگ جهانی دوم ، مطالعه کرده ام.
مطمئن باشید هر کشوری به نحوی از سیاست کشوری قدرتمند ، حمایت می شود. خود ایران لاغربیه لاشرقیه ، اما از قدرت و حمایت روسیه
در تحرکات بین المللی و منطقه ای ، بهره مند
می شود.سیاست بین المللی خارج از حد تصور
حداقل بنده هست ، شما را نمی دانم. اگر فقط
شعار ندهیم و واقع بین باشیم ، قبول دلایل چسبندگی به دو قدرت و قطب جهان ، زیاد دشوار نیست.
یا پیرو آمریکا بودن و تحت حمایت آن از شر
روسیه به دور ماندن و یا برعکس. مگر اروپا غیر
این عمل می کند ؟! تشکر
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/24 - 14:10
در ضمن تا جایی که بنده مطالعه کرده ام نه سایۀ سیاست بر آموزش و پرورش ژاپن حاکم است و نه برعکس. لذا نیازی به اعتراض معلمان نیست. ایجاب سیاست پیروی از آمریکا ،مصلحت نظام سیاسی است.
پاسخ + 0 0 --
ناشناس 1397/12/24 - 19:02
با سلام
حس می کنم یا تحت تاثیر صدا و سیما هستید و اطلاعاتتات را فقط از یک منبع خبری می می گیرید یا استنباط شخصی خود شماست. به نظرم این قضاوت درستی نیست. آیا خود ژاپنی هم با شما هم عقیده هستند؟ همانطور که خانم امامی اشاره فرمودند اینو چرا نمی گیم مبادلات تجاری، نظامی فرهنگی .... اگر منظورتان پایگاههای نظامی امریکا تو ژاپنه. شاید بیشتر برای امنیت خود ژاپنی ها باشد. اما اینکه چرا معلما و دانش آموزان در برابر آن سکوت می کنند به نظر من آنها مانند مدارس ما سیاسی نمیشن کار را سپرده اند به دست کاردان و به آنها هم اعتماد دارند. چه نشانه های بارزی از سلطه امریکایی ها بر ژاپن میتوانید ارائه دهید. آیا کالاهای ژاپنی بازارهای امریکا را قبضه نکرده اند؟ یا مانند عربی زبان انگلیسی جای زبان ژاپنی را گرفته است؟ درست است که بیشتر ذهن های ما را رسانه شکل می دهند اما وقتی تحت تاثیر پرپاگاندای دولتی قرار می گیریم ...
پاسخ + 0 0 --
ناشناس 1397/12/24 - 19:06
اول روشن کنیم که امریکا بر ژاپن سلطه داره یا نه بعد درباره عواقب و خفت آن صحبت کنیم. حتی از یک آدم عادی در خیابان هم سوال کنید که آیا ژاپن تحت سلطه آمریکاست؟ جوابش منفی است. اما دنبالش بگیم عربستان سعودی چه طور؟ جوابش مثبته.
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/24 - 23:11
سلام ناشناس محترم ،
اگر علاقمندان مایل باشند به طور مفصل در خصوص روابط آمریکا و ڗاپن ، در سایت های گوناگون مطلب وجود دارد، لذا نوع این روابط
خارج از بحث این بخش هست. تشکر
پاسخ + +1 0 --
حسن 1397/12/24 - 21:53
اینقدر ژاپن رو برای ما غول نکنید ما باید به خودمان ببالیم نه ژاپن زیرا ما ابر نخبه هایی مانند یار و محبوب دل ملت و فرهنگیان جناب نوبخت را داریم که با فکر و اندیشه اش از همان اول سال که حقوق را ده درصد بالا برد قیمت اجناس را بیش از سیصد درصد افزایش داد و محض رضای خدا یک ریال هم به حقوق ما اضافه نکرد تا در میان فامیل و زن و بچه خرد شویم و این نشان می دهد که چقدر رایس جمهور زحمت کشیدند تا یک همچین آدمی را برای چنین پستی از میان هزاران جوان مستعد پیدا کردند بنابرااین به خودمان ببالیم تا ژاپن هم از ما یاد بگیرد و چنین مدیریتی برای خود راه بیندازند
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/24 - 23:13
سلام
نخبه های هر کشور حاصل فرآیند فرهنگ و
تعلیم و تربیت همان جامعه است. تشکر
پاسخ + 0 0 --
ناشناس 1397/12/25 - 00:36
زنده باد بر شما!
دست روی نقطه حساسی گذاشتید: نوبخت روشن ترین بهترین و بارزترین مثال برای این جمله قصار سعدی است: استعداد بی تربیت دریغ است و تربیت نامستعد ضایع. حتی با داشتن دو دکترا . جالبتر اینکه دکترای اقتصاد از یک دانشگاه اسکاتلندی دارد. این نشون میده که وقتی به مدد پول و پارت و نفوذ و نوه فلانی بودن مدرک می گیری و با استعدادها به عقب رانده می شوند چه به روز مملکت میاد. اگر فرصت داشتید به کارنامه رییس کمیسیون اجتماعی مجلس هم نگاهی بیاندازید ببینید چه طور یه ترک تحصیل کرده که نتونسته تا سیکل ادامه بده چطور به سبب انقلاب در عرض کوتاهی دکترا گرفته است. باید خون گریه کنیم وقتی زندگی نامه و تحصیلات بیشتر نمایندگانمان را بررسی می کنیم. اینها همه تقصیر ماست که اجازه داده ایم اینها به این صورت رشد کنند.
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/25 - 10:27
سلام
همکار ناشناس محترم ،
خطاها و لرزش های موجود فقط حاصل یک دو سال نیست ، حاصل چهل سال انحراف از معیار
دلایل و اهداف انقلاب است.
ترازوی عدالت در هر بعد ، بهداشت ، آموزش رسمی و عالی، اشتغال ، تولید ، صادرات و واردات، استخدام ، انتخابات و....... از توازن خارج گردیده است. الان بانک بودم ، انگار نه انگار ، نوبت اصلا
جلو نمی رفت ، من و دو آقا قدری سروصدا کردیم
۵ شماره پیش رفت. خودمان متحمل همه ی مصایب می شویم لذا مستوجب کیفریم.فردا
صف اول ناظران انتخابات و رای دهندگان فرهنگیان هستند. تشکر
پاسخ + 0 0 --
حسن 1397/12/25 - 23:37
حرفهایتان کاملا درست است چون ما خودمان خوب هستیم که خداوند همچون این آدم با تقوا و با سواد و با هوش و تدبیر و امیدی یعنی نوبخت را حواله ما کرده که بجای این که مانند تاجران و کاسبان از دسترنج خودمان سر برج استفاده کنیم می نشینیم تا ببینیم تا این آقای ابر استعداد برای ما چقدر پول کنار گذاشته تا به ما بدهد که از گرسنگی نمیریم پس باید همه مواظب باشیم که خدایی نکرده کوچکترین نافرمانی نکنیم که یک چنین مدیر محبوبی مانند وزیر خارجه استعفا ندهد و ما و کشورمان را مثل ژاپن بدبخت نکند پس خدایا این مدیران محبوب و دلسوز را بر سر ما فرهنگیان سر به زیر و فرمانبر مستدام بدار
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/26 - 11:18
سلام
همکار محترم ، حسن آقا
امیدوارم متوجه عرایض بنده شده باشید.
عرض نکردم دعاگوی خاطیان باشیم ، اشاره
کردم خود ما در بیشتر مواقع کوتاه می آییم
و یا در قبال پایمال شدن حق خود سکوت اختیار
می کنیم.
تا سبستم سازمانی و اداری ما به همراه نگرش
سیستمی، تغییر نیابد ، نه آقای نوبخت و نه
هیچکس دیگر ، قرار نیست درست بیندیشدو
به عدالت رفتار نماید.
مطالبه هر امری یعنی رساندن صدای اعتراض به
موقعیتی نامناسب. وقتی ما از انجام این مهم
غفلت می کنیم ، آنان تصور می کنند شهر در امن و امان است. شما همکار محترم ، همین اعتراض مؤدبانه خود را علیه آقای نوبخت مکتوب نمایید تا
مروج آگاهی باشید. تشکر
پاسخ + 0 0 --
حسن 1397/12/26 - 12:37
به چه کسی مکتوب کنم مگر کسی هست که به حرف و درد ما توجه کند و اصولا مگر ما و افکار ما پشیزی ارزش دارد
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/26 - 12:57
حسن آقا به صدای معلم ، ایمان داشته باشید
که اندک اندک موثر می افتد. موفق و امیدوار
باشید. برای دلسوزی تان منت دارم.
پاسخ + 0 0 --
ناشناس 1397/12/24 - 22:40
عرضه دارن و خودکشی میکنن. نه مث اینجا که مرده های متحرکیم. خودکشی شرف داره به ب اننگ زندگی کزدن.
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/24 - 23:16
سلام
امید که عشق زندگی کردن در دل این ملت
هرگز نمیرد. تحمل شداید سخت است اما
ما مسلمانیم و مروج چنین ضعف هایی
نیستیم. تشکر
پاسخ + 0 0 --
ناشناس 1397/12/25 - 00:44
یک نکته درباره خودکشی ژاپنی ها

ببینید آنها آمار خودکشی کشورشان را به صورت شفاف اعلام می کنن. رسانه های آزاد دارند که کوچکترین اتفاق را بی طرفانه پخش می کنند. شاید اگر آمار خودکشی ایران را شفاف نه مصلحتی اعلام می کردند از مال اونها بیشتر می شد. خنده دار اینه که آمار تصادفات جاده های ما را راهنمایی و رانندگی که خودش ذی نفع اعلام می کنه. آیا به عنوان مدیر یک دبیرستان دولتی اگر آمار دانش آموز سیگاری مدرسه شما را یه خبرنگار بخواد آمار درست می دهید؟
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/25 - 10:18
سلام
همکار محترم ناشناس،
به نکته درستی اشاره نموده اید. منتهی مراتب
من متعجبم که چرا برخی از همکاران بزرگوار
جنبه های مثبت و ارزنده ی متن را رها کرده اند
و فقط از خودکشی که بحث متن هم نیست
سخن می گویند. بله بحث آزاد است و مجاز، اما
تصور می کنم این اشخاص راضی و یا قادر به
باور وجوه ممتاز ڗاپن نیستند و در مقایسه با
کشور خود به نوعی جان پناه ، روی آورده اند.
قبلا نیز عرض کردم دلایل و انگیزه های خودکشی ایران با ژاپن متفاوت است و آنان بیشتر بر اثر
سخت کوشی در تحصیل و اشتغال ، خودکشی
می کنند.از همکاران علاقمند انتظار تحلیل متن
را دارم ، مقوله خودکشی در فرصتی دیگر. تشکر.
پاسخ + 0 0 --
ناشناس 1397/12/29 - 10:55
مانده ام کشورهای عقب مانده ای که از گرسنگی
می میرند ، ساختار نظام آموزشی و سیاسی آنها
چگونه است ؟!
پاسخ + 0 0 --
امامی 1397/12/29 - 13:15
سلام
اگر توفیق باشد و توان نگارش آن را داشته
باشم ، قصد دارم با یک یا دو کشور فقیر و
عقب مانده آموزش و پرورش نیز ایران را مقایسه
کنم، تا از این طرف هم وضعیت ما روشن شود. تشکر.

نظر شما

صدای معلم، صدای شما

با ارائه نظرات، فرهنگ گفت‌وگو و تفکر نقادی را نهادینه کنیم.




نظرسنجی

کدام یک از طرح های وزارت آموزش و پرورش در طی سال گذشته را بیشتر پسندیدید؟

پربازدیدترین

تبلیغات در صدای معلم

درخواست همیاری صدای معلم

شبکه مطالعات سیاست گذاری عمومی

کالای ورزشی معلم

تلگرام صدای معلم

صدای معلم پایگاه خبری تحلیلی معلمان ایران

تلگرام صدای معلم

Sport

 سامانه فیش حقوقی معلمان

سامانه فیش حقوقی معلمان بازنشسته

سامانه مراکز رفاهی

تبلیغات در صدای معلم

تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به صدای معلم بوده و استفاده از مطالب با ذکر منبع بلا مانع است.
طراحی و تولید: رامندسرور