صدای معلم

" ایران یک جامعه بدون گفت و گو است ، شکل گیری گفت و گو هم محصول روابط متقارن و برابر میان حکومت و شهروندان است"

چرا ایرانیان از همه چیز ناراضی اند ؟

دکتر مهران صولتی/ جامعه شناس

ایرانیان جامعه ناراضی  اخیرا در مطالب خواندم که میزان عدم رضایت ذهنی ایرانیان از زندگی اجتماعی خود، ۲.۵ برابر عدم رضایت عینی آن ها است. فارغ از شیوه های دستیابی به این نتیجه و میزان اعتبار آن، چیزی که این گزاره را قابل باور و پذیرش می کند درستی آن در برخوردهای روزمره می باشد. ایرانیان عموما تمایل دارند خود را ناراضی نشان دهند و اصطلاحا ساز مخالفت با وضع جاری را کوک نمایند. این وضعیت را در هر کوی و برزن و هر محفل و مجلسی می توانید ببینید. از صف نان و درون تاکسی گرفته تا فضاهای آکادمیک و جلسات کارشناسی، می توان جلوه هایی از این ابراز نارضایتی را به چشم دید. حال آن که اوضاع عینی، آن چنان هم چشم انداز مایوس کننده ای را به نمایش نمی گذارد. آمارهای موجود در زمینه آموزش، برخورداری از امکاناتی مانند آب، برق، گاز و ...، بهداشت و امید به زندگی، اجمالا نوعی رشد آرام و مداوم را به نمایش می گذارد ولی به همان نسبت ما شاهد رشد ابراز نارضایتی البته با شیبی تندتر هستیم. به راستی راز شکاف میان این دو وضعیت چیست؟

برخی از عوامل موثر بر افزایش فزاینده این شکاف به شرح زیر است :

 رضایت و عدم رضایت آموختنی هستند و توسط روابط و مناسبات اجتماعی آموزش داده می شوند. ضمنا مانند ویروسی هستند که سریعا به دیگران منتقل می شوند. در جامعه ای که عدم رضایت در آن به یک امر بدیهی تبدیل شده و مخالفت با همه چیز به یک پز روشنفکرانه ،چندان عجیب نیست اگر اغنیا و فقرا به یک میزان از اوضاع خود ابراز نارضایتی کنند! ایران سرزمین هزینه های بسیار و دستاوردهای اندک است

 ایران یک جامعه بدون گفت و گو است ، شکل گیری گفت و گو هم محصول روابط متقارن و برابر میان حکومت و شهروندان است. با گفت و گو می توان نارضایتی ها را به اشتراک گذاشت و به یک تفاهم دو طرفه رسید. رضایت ذهنی لزوما از مسیر رضایت عینی نمی گذرد بلکه محصول گفت و گو بر سر عوامل و دلایل این رضایت و عدم آن است. گفت و گو درک متقابل می آورد و همدلی را افزایش می دهد ( دیالوگی ثمر بخش و شادی آفرین که حکومت باید در ایجاد آن پیش قدم شود!

ایرانیان جامعه ناراضی

 رضایت ذهنی از مسیر مشارکت و احساس قدرتمندی می گذرد . ایرانیان پس از  بهار قدرت مندی و سوژگی سیاسی در انقلاب ۵۷، درگیر نظمی بوروکراتیک شدند و از مشارکت جدی اجتماعی -سیاسی بازماندند. مشارکت سیاسی هم محدود به شرکت در انتخابات شد. احساس "بی قدرتی " نسبت به انجام تغییرات معنادار  هم لاجرم احساس نارضایتی به دنبال می آورد. افزایش فرصت های مشارکت اجتماعی -مدنی برای شهروندان و گسترش امکانات ابراز وجود می تواند موجب رشد خیره کننده ی احساس رضایت مندی شود!

 بخشی از احساس نارضایتی هم حاصل مقایسه خود با دیگران است. با فراوانی رسانه ها ایرانیان هم اینک از یک سو خود را با طبقه ای نوکیسه و نوظهور در داخل مقایسه می کنند که با بهره گیری از رانت های سیاسی -اقتصادی توانسته به مصرف خودنمایانه دست یابد، و از سوی دیگر  با  مقایسه خود باوضعیت کشورهای پیشرفته دنیا دچار تاسف مضاعف می شوند بدون اینکه به لوازم توسعه یافتگی آنها توجه کنند!

 ایران سرزمین هزینه های بسیار و دستاوردهای اندک است. قرار گرفتن در معرض تهاجم های ویران گر اقوام مختلف در طول تاریخ ، در کنار ورود آرمانی ایرانیان در سه نهضت و انقلاب یکصد ساله اخیر که نتوانست به آمال و آرزوهای  ساکنان این تمدن دیرپا  به صورت کامل جامه عمل بپوشاند، نوعی احساس نارضایتی مزمن در میان مردم این سرزمین ایجاد کرده و به عادت واره روزمره ایرانیان تبدیل شده است!

کانال مهران صولتی

سه شنبه, 27 فروردين 1398 12:02 خوانده شده: 515 دفعه چاپ

نظرات بینندگان  

پاسخ + +2 0 --
ناشناس 1398/01/27 - 12:59
سلام خوب این میتواند به نوعی تکرار میکنم به نوعی هدف گذاری شده باشه ..به این معنا که غر زدن های سیاسی در واقع سوپاپ اطمینانی جهت جلوگیری از انفجار توده مردم است اگر توجه کرده باشید همه اقشار در نشست های رسمی و غیر رسمی مانند مهمانی حضور موقت در صف خرید مترو و اتوبوس و.......اظهار نظر میکنند که عموما بوی نارضایتی و احساس دلتنگی و ......میدهد بدون ارائه راهکار و پشتوانه فکری وتجربی ......فقط غر زدن های سیاسی به نفع چه کسانی است ؟؟؟؟؟وبه ضرر چه کسانی ؟؟؟؟
پاسخ + 0 0 --
دبیر م 1398/01/28 - 12:09
مقاله بجایی است
پاسخ + +4 0 --
ناشناس 1398/01/27 - 14:24
چه کسانی ما را به این حال و احوال
انداخته اند بروید از آنها بپرسید. مگر
ایران و ایرانی هم باقی مانده ؟
پاسخ + +1 -1 --
دکتر س.م.ح.حسینی 1398/01/27 - 18:30
آموزش زبان انگلیسی/ دکترحسینی, [۱۶.۰۴.۱۹ ۱۸:۴۱]
بچه ها، به راستی چرا جامعه ایران اینقدر منفعل و خموش و ستم پذیر شده است؟!
پاسخ من: به واسطه فرهنگ و سیستم تعلیم و تربیتی و مدیریتی و حکومتی ای که برای آنها طراحی کردند. طبیعی است که چنین مردم خموش و بی تفاوت و پسیوی لایق بهترین ها نیستند. بهترین ها برای از مردم عادی بهترون هست: بهترین ها - در این سرزمین - برای کسانی است که فرهنگ و سیستم تعلیم و تربیتی و مدیریتی و حکومتی ما را طراحی و فراگیر کردند و نسخه این دنیای مردم را و صد البته اون دنیاشون رو هم پیچیدن - چون همه رو کافر کردند: مردم ایران اون دنیا هم میرن جهنم چون تو این دنیا بخاطر فقر و فلاکت کافر شدند. خخخخخ.
پاسخ + +2 0 --
ناشناس 1398/01/27 - 18:40
از كشوري كه در ان عدالت نيست و كار و علم ارزش ندارد، توقع ديگري نبايد داشت
پاسخ + 0 0 --
ALIREZA 1398/01/28 - 21:30
آنها ما را گدا کردند! آنها مار کافر کردند!
پاسخ + 0 -1 --
شهاب 1398/01/29 - 10:02
فعلاایرانی ها درحال انقراض هستند وبرای بقای خودتلاش نمی کنند منتظرپسری بااسب سفید هستند که بیاید وآن ها را نجات دهد آیا در کشورهای دیگر مردم درمقابل نابرابری ها تخریب محیط زیست گرانی و...مثل ما اینگونه سکوت می کنند برای شادی وزندگی خوب باید تلاش کرد وخبری ازپسربااسب سفید نیست
پاسخ + 0 0 --
ناشناس 1398/01/29 - 22:12
از کجا معلوم طرف پسر باشه؟

نظر شما

صدای معلم، صدای شما

با ارائه نظرات، فرهنگ گفت‌وگو و تفکر نقادی را نهادینه کنیم.




نظرسنجی

نظر شما در مورد مدارس سمپاد ( تیزهوشان) به کدام گزینه نزدیک تر است؟

دیدگــاه

سرویس مدارس

تبلیغات در صدای معلم

درخواست همیاری صدای معلم

شبکه مطالعات سیاست گذاری عمومی

کالای ورزشی معلم

تلگرام صدای معلم

صدای معلم پایگاه خبری تحلیلی معلمان ایران

تلگرام صدای معلم

Sport

 سامانه فیش حقوقی معلمان

سامانه فیش حقوقی معلمان بازنشسته

سامانه مراکز رفاهی

تبلیغات در صدای معلم

تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به صدای معلم بوده و استفاده از مطالب با ذکر منبع بلا مانع است.
طراحی و تولید: رامندسرور