صدای معلم

" نکته ای برای عطف توجه برادرم سید جواد حسینی"

آموزش و پرورش، "فرزند تنی" یا "فرزند یا ناتنی" نظام ؟!

دکتر محمود مهرمحمدی

جایگاه آموزش و پرورش در نظام جمهوری اسلامی ایران

(((آموزش و پرورش، "فرزند تنی" یا "فرزند یا ناتنی" نظام ؟!)))

در پاسخ به این پرسش باید مقام عمل و مقام نظر را از هم جدا کرد. چرا که متاسفانه در این باب مصداق بارز "لم تقولون مالا تفعلون؟" هستیم. در نظر آموزش و پرورش را به عرش اعلی می بریم ولی در عمل از آن مرتبه اعلی نشانی نیست که نیست! نیر نیک می دانیم که بر اساس این شریفه مرتکب خطا و گناه بزرگی هم می شویم که  ظاهرا عنایتی نداریم ، در عین حالی که آثار آن را در زندگی فردی و اجتماعی و در ابعاد اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی با تمام وجود حس می کنیم. مثلا اگر آموزش و پرورش به اندازه فرزند تنی، در میان فرزندان ریز و درشت دیگری که همان دستگاه های اجرایی کشور هستند، جایگاه می داشت وزیران سابق و اسبق آن باید اینگونه با بی مهری و در نتیجه سرخوردگی مواجه می شدند؟ واقعا چرا حوزه فرهنگ و به ویژه آموزش و پرورش را بگونه ای تر وخشک می کنیم که به ناظر عادل و منصف حس "فرزند ناتنی" دست دهد؟  لازم است با بستر سازی مناسب توسط  اجزاء حاکمیت و به ویژه دولت، نهادهای مدنی، بخش عمومی و بخش خصوصی در همایشی هارمونیک و سازوار با درگیری سازنده و معنادار خود با امر حیاتی آموزش و پرورش، صدای آن  را در جای جای جامعه طنین انداز کنند. این صدا هرگز نباید از طنین بیفتد. حتی اگر طنین حاوی نقدهای تند و گزنده باشد...
بیاییم به این غفلت هولناک از مصالح حقیقی مردم و کشور پایان دهیم. این اتفاق الزاما به منزله تزریق منابع بیشتر هم نیست. و اتفاقا آموزش و پرورش با شنیده شدن، دیده شدن ، نقد شدن و اگر اقتضاء بکند تحسین و تمجید هم ارج و قرب پیدا می کند.

آموزش و پرورش ما نیاز به هوای تازه دارد نه الزاما و منحصرا منابع مالی تازه. این هوای تازه را پس از ۴۰ سال تجربه سیاست ها و برنامه های بی بازده یا کم بازده و به مدد عقول نخبگان و دلسوزان از کشور و فرزندانش دریغ نکنیم.

باور کنیم که درهای آموزش و پرورش اولا باید باز باشد و ثانیا باید بر پاشنه دیگری بچرخد و گرنه در ۴۰ سال آینده هم آش همین آش خواهد بود و کاسه همین کاسه!

جایگاه آموزش و پرورش در نظام جمهوری اسلامی ایران

اشتباه نشود، نیت های پاک و خدمت صادق در این ۴۰ سال کم نبوده است و خدا را به خاطر این نعمت باید سپاس گذاشت. اما هم می توانیم و هم باید بر عمق و وسعت این نیت ها و خدمت ها به طرز محسوسی بیفزائیم. تا این اتفاق رخ ندهد، نمی توانیم واقع بینانه در انتظار آینده روشن و دلخواه باشیم. برای این منظور لازم است با بستر سازی مناسب توسط  اجزاء حاکمیت و به ویژه دولت، نهادهای مدنی، بخش عمومی و بخش خصوصی در همایشی هارمونیک و سازوار با درگیری سازنده و معنادار خود با امر حیاتی آموزش و پرورش، صدای آن  را در جای جای جامعه طنین انداز کنند. این صدا هرگز نباید از طنین بیفتد. حتی اگر طنین حاوی نقدهای تند و گزنده باشد. مهم این است که باشد. در این شرایط است که می توان گفت نشانه های خروج از وضعیت  فرزند ناتنی و ارتقاء به مرتبه فرزند تنی نظام به چشم خواهد نشست و امید به آینده در کشور نه در مقام شعار و سخن، بلکه در مقام حقیقت و عمل افزایش خواهد یافت.
وزیر آموزش و پرورش باید چنین جایگاهی را هدف بگیرد و محیط درون و بیرون آموزش و پرورش را برای نیل به آن آماده سازد. قرار بود مهم ترین کارکرد سند تحول همین باشد. اما هر چه اسلاف تلاش کردند نشد که نشد! اکنون برای این منظور شاید نیازمند اهرم دیگری باشیم.

به عبارت دیگر شاید جست و جو برای تم ها یا راهبردهای برانگیزاننده، وحدت بخش و تحریک کننده حساسیت های عموم مردم ، دولتیان، فرهنگیان و نخبگان در خدمت تعالی آموزش و پرورش ضرورت امروز آموزش و پرورش باشد. این سخن هم به معنای عبور از سند تحول نیست. چرا که در این مسیر از مضامین والای آن می توان بهره جست.
با آرزوی فرجامی نیکو برای آموزش و پرورش کشور و توفیق دکتر حسینی در کمک به تحقق آن


ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

جایگاه آموزش و پرورش در نظام جمهوری اسلامی ایران

سه شنبه, 04 تیر 1398 09:28 خوانده شده: 449 دفعه چاپ

نظرات بینندگان  

پاسخ + +3 -1 --
دارایی 1398/04/05 - 08:41
مهرمحمدی دانشگاه فرهنگیان را به خرابه ای تبدیل کرد و حالا چه قلم فرسایی هایی می کند و این دقیقا مصداق همان چیزی است که خودش گفته: باید مقام عمل و مقام نظر را از هم جدا کرد
پاسخ + 0 0 --
دبیر مهربان 1398/04/05 - 21:12
تو این ۴۰سال که بیشتر ناتنی بودیم متاسفانه
پاسخ + 0 0 --
ناشناس 1398/04/06 - 08:34
کاش دکتر مهرمحمدی می‌فرمودند در دانشگاه فرهنگیان برای تحقق بخشی از آن‌چه برای آینده وزارت آموزش و پرورش ترسیم کردند، چه کردند؟ مگر دانشگاه فرهنگیان به نوعی قلب این وزارت‌خانه نیست؟ مگر ایشان حدود پنج سال مسئولیت این دانشگاه را برعهده نداشتند؟
آقای دکتر قبل از این‌که متن ادبی تنظیم کنند، ابتدا بفرمایند راهکارهای عملیاتی ایشان در دوره مدیریتی‌شان برای بهبود وضعیت چه بوده و بعد گزارشی از اجرای آن و نتایجش ارائه دهند تا همه در مورد نظریات و عملکردشان قضاوت کنند...
پاسخ + 0 0 --
ناشناس 1398/04/07 - 06:26
نظر شما محترم، اما عجله نکنید لطفاً.
تاریخ قضاوت خواهد کرد که مهرمحمدی معمار تربیت معلم ایران بود.
مهرمحمدی از جنس همان ایده آل های فکری و شخصیتی است که من و شما احتمالاً همواره برای دستیابی به چنین ایده آلی در وجود خودمان در تلاش هستیم.
پاسخ + 0 0 --
ناشناس 1398/04/09 - 08:08
همین الآن هم نه تاریخ که همه فرهنگیان می‌توانند قضاوت کنند معمار تربیت معلم ایران چه کسانی بودند، سنگ‌بنای مراکز تربیت معلم را چه کسانی گذاشتند و برای ارتقای نظام تربیت معلم تلاش کردند.
ارائه گزارش مستند و واقعی از عملکرد یک مسئول در پایان دوره مسئولیتش انتظاری کاملاً معقول از هر مدیر و مسئولی است و آن‌جاست که معلوم می‌شود ایشان برای دانشگاه فرهنگیان چه کردند، با گفتن این جمله که «مهرمحمدی معمار تربیت معلم ایران بود.»، چیزی ثابت نخواهد شد...
پاسخ + +3 -1 --
آخرین جن گرمابه سلطا 1398/04/05 - 09:06
اکی.
پاسخ + +3 0 --
ناشناس 1398/04/05 - 13:46
جناب مهر محمدی سلام ...‌‌شما خطاب به برادرتان .نوشته اید ..‌پس در این میان همکاران عزیز و فرهنگیان...ناتنی هستند ...نه شما جناب !این ما هستیم که ناتنی هستیم نه شما و دارودسته شما و افرادی که شما رو تایید میکردن و میکنن.....شما همه چیز رو با شاید تجویز میکنید ...شاید ....شاید .....و روش خوبیه این توصیه های شایدی...‌حداقل جایی برای بازگشت شما به دامان سند نویسی و سندنویسان باز می ذاره...شاید شما وزیر شدید ...شاید .....
پاسخ + +4 0 --
متفکر 1398/04/05 - 21:32
هیچکدام
فرزند حلال زاده
پاسخ + +3 0 --
نصرت اله یوسفی 1398/04/06 - 11:44
اقای دکتر مهر محمدی مخروبه ای به نام دانشگاه تحویل گرفت و به در آن چنان تغییرات قابل توجه در زمینه آموزشی (بهسازی سرفصلی که مربوط به سی سال قبل ، گرفتن مجوز جذب هیات علمی ...)،فرهنگی(برگزاری اردو ها و کارگاههای مختلف فرهنگی واموزشی که باعث درخشش دانشجویان جشنواره ها فرهنگی وزارت علوم گردید ) ،ایجاد نظام شورایی در دانشگاه، دمیدن روح پژوهش در دانشگاه فرهنگیان، پیش بینی و برنامه ریزی در زمینه مالی، ایشان به جای اینکه به کمیت بپردازد به ارتقا کیفیت پرداخت
پاسخ + 0 0 --
ناشناس 1398/04/07 - 06:33
آفرین جناب یوسفی.
حق مطلب را خوب ادا کرده اید و من که در دانشگاه فرهنگیان هستم، همه اینها را که گفته اید، در زمان آقای دکتر مهرمحمدی دیدم و اکنون متأسفانه افول همه اینها را در اثر توجه نکردن مسئولین فعلی می بینم.
دانشگاه فرهنگیان به دلایل متعدد از جمله افزایش ظرفیت بدون توجه به ساختارهای فیزیکی(کلاس، خوابگاه و ... ) و هیئت علمی واجد شرایط، امروزه حتی از یک مدرسه عادی هم پایین تر آمده است چرا که در مدرسه حداقل دانش آموزان برای کنکور و موفقیت تلاش می کنند، اما در دانشگاه فرهنگیان همین حداقل تلاش نیز نیست.
پاسخ + 0 0 --
ناشناس 1398/04/07 - 11:26
دکتر اون یقه را باز کن دیگه فایده نداره! هوا هم گرمه ... خیلی سعی کردی با اینا راه بیایی اما ..

نظر شما

صدای معلم، صدای شما

با ارائه نظرات، فرهنگ گفت‌وگو و تفکر نقادی را نهادینه کنیم.




نظرسنجی

نظر شما درباره حذف زبان انگلیسی از برنامه درسی مدارس و تفویض آن به موسسات خصوصی با مسئولیت خود والدین چیست ؟

دیدگــاه

سرویس مدارس

تبلیغات در صدای معلم

درخواست همیاری صدای معلم

شبکه مطالعات سیاست گذاری عمومی

کالای ورزشی معلم

تلگرام صدای معلم

صدای معلم پایگاه خبری تحلیلی معلمان ایران

تلگرام صدای معلم

Sport

 سامانه فیش حقوقی معلمان

سامانه فیش حقوقی معلمان بازنشسته

سامانه مراکز رفاهی

تبلیغات در صدای معلم

تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به صدای معلم بوده و استفاده از مطالب با ذکر منبع بلا مانع است.
طراحی و تولید: رامندسرور